Er zijn zinnen die een lichte paniekreactie oproepen. Dit was er zo één.

Maar voordat ik daar verder op inga, eerst wat achtergrond. Ongeveer een jaar geleden leek het me wel een geinig idee om alle Star Trek-series in chronologische volgorde te gaan bekijken, te beginnen met de originele Star Trek-serie uit de jaren zestig, gevolgd door alle spin-offs die zouden volgen.

Vooral aan Star Trek: The Next Generation heb ik goede herinneringen; mijn vader en ik zaten iedere zondagavond eind jaren tachtig klaar voor een nieuwe aflevering, die destijds werd uitgezonden door de KRO. Zou The Next Generation de tand des tijds hebben doorstaan? Lang verhaal kort: jazeker!

Het leek me een geinig idee om alle Star Trek-series in chronologische volgorde te gaan bekijken.

Alles stond op Netflix, dus dat was lekker makkelijk. Ik had geen haast en één of twee keer per week begaf ik me in het Star Trek-universum. Ook weer eens fijn om afleveringen te zien die niet gelijk anderhalf uur duren, maar in een minuutje of veertig keurig waren afgerond.

In december was ik aanbeland bij seizoen 6 van The Next Generation en ik verheugde me op weer 26 afleveringen vol morele dilemma’s, filosofische bespiegelingen en Patrick Stewart die met één opgetrokken wenkbrauw een complete beschaving tot rede wist te brengen.

Ik was er goed voor gaan zitten, toen mijn blik viel op de aanduiding ‘Laatste kans’. Huh? Ik klikte door en las toen: ‘Laatste dag te zien op Netflix: januari 8’

Wat?! Ik moest nog bijna twee seizoenen – zo’n slordige vijftig afleveringen – en had daar drie weken de tijd voor. Wat volgde was een race tegen de klok die zelfs kapitein Picard stress zou hebben bezorgd. Avonden werden marathons, ‘nog één aflevering’ werd structureel ‘nog twee of drie.’

Wat volgde was een race tegen de klok die zelfs kapitein Picard stress zou hebben bezorgd.

Het was niet de eerste keer dat me dit overkwam. Halverwege de reboot van Battlestar Galactica trok een andere dienst ooit net zo achteloos de stekker eruit. Midden in een existentiële crisis over menselijkheid, identiteit en robots met gevoelens. Dat trauma zat blijkbaar dieper dan gedacht, want deze keer was ik vastbesloten het niet te laten gebeuren.

Natuurlijk, rationeel gezien zijn er alternatieven. Ik kan me weer verdiepen in torrents en Tor-netwerken en alles downloaden. Of ik kan een dvd-boxset aanschaffen in de kringloop, zo’n indrukwekkende kubus die je woonkamer onmiddellijk verandert in een jaren-nul-mediamuseum.

Maar eerlijk is eerlijk: ik ben verwend geraakt. Netflix heeft me veranderd in een film- en seriekijker die verwacht dat alles er altijd is. Direct. Zonder moeite. Zonder planning. Zonder het besef dat licenties verlopen en rechten verschuiven.

En toch: het is gelukt. Tegen beter weten in, tegen sociale verplichtingen en tegen mijn eigen slaapritme in. De laatste aflevering rolde over het scherm, de magistrale dubbelaflevering ‘All Good Things…’ Missie volbracht.

Probleem is alleen dat ik me de afgelopen tijd zo heb ondergedompeld in Star Trek dat ik nu door wil pakken, bij voorkeur met Star Trek: Deep Space Nine of met Star Trek: Voyager.

Ik heb me de afgelopen tijd zo ondergedompeld in Star Trek dat ik nu door wil pakken.

Waarschijnlijk duiken die series eerdaags op bij SkyShowtime, waar immers ook al Star Trek: Strange New Worlds en Star Trek: Discovery te zien zijn. Maar misschien ergens anders. Moet ik alvast een abonnement nemen op SkyShowtime of uit voorzorg een dvd-speler op de kop tikken en Marktplaats gaan afspeuren? Wil ik eigenlijk wel een abonnement op nóg een streamingdienst?

Ik heb echter een sprankje hoop: bij alle Star Trek-series op Netflix staat nu dreigend ‘Laatste kans’. Alleen Deep Space Nine lijk de dans te ontspringen. Dat zou dus betekenen dat ik nog 7 seizoenen en 176 afleveringen kan bekijken; daar moet ik toch wel even mee vooruit kunnen?

Qapla’!

Captain’s log, update 9 januari: Netflix blijkt zich vergist te hebben; ook Deep Space Nine is in de vortex gezogen en niet meer beschikbaar. Mijn long range sensor sweeps in andere streamingstelsels hebben vooralsnog niets opgeleverd…